biegam po zdrowie i dla własnej satysfakcji

Praca, praca, praca… wokół niej kręci się ostatnio moje życie. Non stop przy komputerze, non stop projekt ważny, ważniejszy i najważniejszy. Jednak nie ma co narzekać, bo zawody i sprzęt przecież kosztują – i to nie mało czasem.

Pracując, nie zapominam o bieganiu. Ostatnio brałem udział (oczywiście towarzyszyła mi szanowna małżonka) w kilku fajnych imprezach:

- 2. Cieszyński Fortuna Bieg (10km), czas: 52:11
- Silesia Marathon (półmaraton), czas: 1:57:15
- II Bieg Europejski Unia na 5 (5km), czas: 22:39

Wrażenia z poszczególnych imprez już wkrótce, natomiast już jutro kolejny start… o tym gdzie, za kilka minut w nowym wpisie.

Pozdrawiam wszystkich ciepło z zimnego i mokrego Chorzowa.

Czasu u mnie nadal mało, lecz na wpis o poinformowaniu o starcie zapisów do VIII-go Biegu Opolskiego znalazłem chwilkę. Limit miejsc ograniczony do 400, więc warto się pospieszyć Opłata startowa to tylko 20pln.

Do zobaczenia 3-go lipca 2010 o godzinie 11:00 na linii startu!

• Relacja, zdjęcia i wyniki z VIII Biegu Opolskiego

Link do strony organizatora: http://www.biegopolski.pl

Poniżej zapis trasy (zapożyczony z powyższej strony)

Wczoraj wieczorem nie mogłem wysiedzieć w miejscu, nosiło mnie bardzo, a że nie miałem niczego pilnego do zrobienia, poszedłem pobiegać.

Parę godzin wcześniej zresetowałem opaskę Nike+ do ustawień nominalnych, bo przekłamanie było już nie do zaakceptowania. Po środowym bieganiu z małżonką, jej opaska wskazała 8,72km (co w ponad 99% odpowiadało prawdzie), natomiast moja pobiła wszelkie rekordy, pokazując przebiegnięte 10,21km.

Padło na tę samą trasę, co dzień wcześniej. Z jakiegoś powodu bardzo mi ona pasuje. Może chodzi o to, że 80% dystansu biegnę po asfalcie, co jest nad wyraz przyjemne przez bezwzględną przyczepność do podłoża (co za wspaniałe uczucie zimą, nawet jeśli czasem jest nieco mokro). Pozostałe 20% dystansu to bieg chodnikiem, po rozchodzonym śniegu – czyli dość paskudnie, co tu dużo pisać.

Biegłem żwawo, dynamicznie, na trzecim kilometrze pojawiła się lekka zadyszka ale biegłem dalej, nie zwalniając. Wydawało mi się, że będzie rekord trasy. I byłby – gdyby nie wspomniane ośnieżone fragmenty. Nie miałem szans biec po nich szybciej, stopa mocno uciekała do tyłu, czułem że cała para idzie – jak to się ładnie mówi – w gwizdek.

Zadowolenie jednak było, i to duże. Przecież o to chodzi, żeby biegać dla zdrowia, satysfakcji, czerpać zadowolenie z każdego przebiegniętego kilometra, a nawet metra. Podsumowując – czwartkowe bieganie zakończone sukcesem. Mission accomplished.

ps. Czytał już ktoś nt. porównania biegania do uzależnienia heroiną? Tekst tutaj: http://medycyna24.pl/bieganie-uzaleznia

Poniżej dane z biegu i wykres:
- odcinek: 8,42 km
- czas: 00:43:40
- średnie tempo: 5′11”