Wpisy otagowane ‘ bieganie zimą

Ulica ponad wszystko

Wczoraj wieczorem nie mogłem wysiedzieć w miejscu, nosiło mnie bardzo, a że nie miałem niczego pilnego do zrobienia, poszedłem pobiegać.

Parę godzin wcześniej zresetowałem opaskę Nike+ do ustawień nominalnych, bo przekłamanie było już nie do zaakceptowania. Po środowym bieganiu z małżonką, jej opaska wskazała 8,72km (co w ponad 99% odpowiadało prawdzie), natomiast moja pobiła wszelkie rekordy, pokazując przebiegnięte 10,21km.

Padło na tę samą trasę, co dzień wcześniej. Z jakiegoś powodu bardzo mi ona pasuje. Może chodzi o to, że 80% dystansu biegnę po asfalcie, co jest nad wyraz przyjemne przez bezwzględną przyczepność do podłoża (co za wspaniałe uczucie zimą, nawet jeśli czasem jest nieco mokro). Pozostałe 20% dystansu to bieg chodnikiem, po rozchodzonym śniegu – czyli dość paskudnie, co tu dużo pisać.

Biegłem żwawo, dynamicznie, na trzecim kilometrze pojawiła się lekka zadyszka ale biegłem dalej, nie zwalniając. Wydawało mi się, że będzie rekord trasy. I byłby – gdyby nie wspomniane ośnieżone fragmenty. Nie miałem szans biec po nich szybciej, stopa mocno uciekała do tyłu, czułem że cała para idzie – jak to się ładnie mówi – w gwizdek.

Zadowolenie jednak było, i to duże. Przecież o to chodzi, żeby biegać dla zdrowia, satysfakcji, czerpać zadowolenie z każdego przebiegniętego kilometra, a nawet metra. Podsumowując – czwartkowe bieganie zakończone sukcesem. Mission accomplished.

ps. Czytał już ktoś nt. porównania biegania do uzależnienia heroiną? :-) Tekst tutaj: http://medycyna24.pl/bieganie-uzaleznia

Poniżej dane z biegu i wykres:
– odcinek: 8,42 km
– czas: 00:43:40
– średnie tempo: 5′11”

2010-02-11-bieg

Zbiorczo: 11 ostatnich dni

Sporo czasu minęło od ostatniego wpisu. Szczerze mówiąc wiele się nie działo, tylko pracy sporo i dlatego niewiele wyjść i na blogu pustka :-(

Po kolei.

Przez ostatnie 11 dni miałem tylko cztery treningi: 31-go stycznia oraz 4-go, 8-go i 10-go lutego. Wychodzi trening co (niecałe) trzy dni, więc chyba nie jest aż tak źle?

Pojawiło się urozmaicenie szlaków. Raz biegłem etatowym lecz w odwrotnym kierunku – żeby nie zwariować. Kolejne trzy razy to już biegi po zupełnie nowej, dość ciekawej i przeplatanej małymi wzniesieniami i głównie po ulicy trasie o długości 8,6km (wg googleMaps).

Wszystkie biegi w temperaturze poniżej zera, ale to już nie robi na mnie wrażenia. Najgorzej jednak idzie mi bieg po nierównej nawierzchni, od razu czuję ból w kolanie i katorżniczą pracę ścięgien stopy. Jednak wystarczy, że wbiegnę na asfalt, tudzież inną równą powierzchnię ból po chwili ustaje i biegnie się bardzo przyjemnie.

Kondycja jest ok. Nie było szaleństw, ani rozczarowań.

Wczoraj był było za to bardzo miło, bowiem towarzyszyłem małżonce, która powróciła po krótkiej rekonwalescencji. Spokojnym tempem przebiegliśmy sobie 8,6km. Bardzo dobry dystans – jak na powrót, sam bym się takiego nie powstydził. Brawo żono! :-)

To tyle – tak na szybko. Poniżej jeszcze zbiorczy wykres z Nike+.

2010-01-31_02-10-bieg

Dwa dni później…

W poniedziałek wieczorem wybrałem się pobiegać. Zaplanowane miałem przebiegnięcie trasy o długości prawie siedmiu kilometrów. Niestety, musiałem ją skrócić.

Powód dość dziwny i nie przewidziałem go w ogóle. Po pierwszym kilometrze zacząłem czuć spory ból w łydkach. Wyszło ich zmęczenie podczas sobotniego biegania w Mysłowicach. Ból utrzymywał się przez cały czas biegu i stał się bardzo dokuczliwy. Z tego powodu poniedziałkowe bieganie uległo skróceniu. Szkoda.

Przez kolejne dni cieżko mi było znaleźć czas na wyjście, co obiecuję nadrobić w nadchodzącym tygodniu.

Dane i wykresik:
– odcinek: 4,98 km
– czas: 00:23:43
– średnie tempo: 4′45”

2010-01-18-bieg

Styczniowe bieganie w Mysłowicach

Miałem napisać dużo wcześniej ale niestety natłok zajęć podczas całego tygodnia nie pozwolił mi na to, stąd krótki opis III-go Biegu Spełnionych Marzeń, który odbył się 16-go stycznia 2010 w Mysłowicach publikuję dopiero teraz.

Dzień zaczął się standardowo, od zawiezienia Małego do babci. Na miejscu byliśmy przed godziną 10:00, co pozwoliło na sprawne odebranie pakietu startowego. Później wskoczenie w sportowe odzienie oraz dość ważna czynność tego dnia – zabezpieczenie niewyleczonego w 100% odcisku na stopie. Przykleiłem plaster na to miejsce, a całą stopę obwiązałem bandażem elastycznym. Na to skarpetka i gotowe. Takie rozwiązanie sprawdziło się doskonale. Podczas biegu parokrotnie poczułem ucisk i delikatny ból ale nie spowodował on otwarcia się lub pogorszenia rany.

III Bieg Spełnionych Marzeń to wielki sukces samych organizatorów jak i zawodników, którzy dopisali – co pozwala stwierdzić, że wydarzenie wpisało się doskonale w kalendarz imprez biegowych i NW. Zawody zostały przygotowane w sposób bardzo profesjonalny, w internecie od dawna dostępne były mapy dojazdu, plany sytuacyjne, mapa trasy jak i ukształtowanie terenu. Cała logistyka została dopięta na ostatni guzik. Widać, że organizatorzy są biegaczami, świetnie wiedzą co jest istotne i na co zwrócić szczególną uwagę. Jeszcze raz ogromne brawo dla Truchtaczy :-)

Biegacze dystans piętnastu kilometrów osiągali robiąc dwie pętle, natomiast kijkarze przechodzili tylko jedno okrążenie. Trasa była całkowicie pokryta warstwą śniegu, miejscami trafiała się pod nim oblodzona powierzchnia, co podnosiło skalę trudności. Kolejnym utrudnieniem były dwa spore podbiegi o kilometrowej długości każdy. Dały popalić, jednak dla mnie większym utrapieniem było biegnięcie po nieutwardzonym śniegu, co sprawiało wrażenie biegnięcia po sypkim piasku na plaży.

Podczas biegu, około dziesiątego kilometra, poczułem ból prawego kolana, po jego zewnętrznej części, jednak po kilometrze ustąpił. Problemem natomiast okazały się ścięgna po zewnętrznych stronach obu stóp. Staw skokowy mocno się napracował, układając i amortyzując stopę w przeróżnych płaszczyznach. Czułem zmęczenie aż do poniedziałku i odniosłem wrażenie niewielkiego spuchnięcia. Po biegu, do końca dnia, odczuwałem też zmęczenie kolana i towarzyszący mu ból. W niedzielę problem ustał.

Reasumując, z racji warunków, bieg należał do dość trudnych, na pewno nie na ustanowienie ‚życiówki’ 😉 Sprawna organizacja pozostawiła miłe wrażenie i na pewno ogromną zachętę do wzięcia udziału w IV Biegu Spełnionych Marzeń, już 15-go stycznia 2011 roku :-) W imieniu organizatorów, serdecznie zapraszam.

Przy okazji, składam wielkie gratulacje mojej żonie, która poradziła sobie doskonale z 15km trasą i warunkami. Tak trzymać Kochanie!

2010-01-16-iii-bieg-spelnionych-marzen-myslowice

Parametry mojego biegu i wykres (wg danych otrzymanych od organizatora):
– odcinek: 15 km
– czas: 01:31:24
– średnie tempo: 6′06”

2010-01-16-bieg

Zdjęcia – II Bieg o Puchar Burmistrza Pszowa

Poniżej ładny zestaw zdjęć z dzisiejszego II-go Biegu o Puchar Burmistrza Pszowam, gdzie do przebiegnięcia był dystans 10km w ładnej okolicy przy temperaturze -13C :-) (szczegóły wkrótce).

Postępy!!!

No proszę! Dwa biegi i dwa razy: pięknie, pięknie, pięknie!

W zeszłą niedzielę zaliczyliśmy z mężem XII Perłę Paprocan. Warunki były hardkorowe (tak myślałam do dziś ale o tym później). Na 3 km zaczęła się śnieżyca ale wcześniej zdążyłam zamoczyć całkowicie oba buty w śniego-kałużach, więc padający śnieg stanowił tylko uzupełnienie ‚rozrywki’. Miałam w planach czternastkę. Z powodów wymienionych wyżej skończyłam na siódemce…. ale i tak było pięknie, bo poprawiłam czas z XI Perły o 2,5 minuty.

Dzisiaj za to pokonałam trasę III Biegu Spełnionych Marzeń. Nie ‚zaliczyłam‚ ale pięknie pokonałam. Pierwszy raz w życiu przebiegłam 15 km i to – jak dla mnie – w całkiem ładnym stylu. Zważywszy na mały Mont Ventoux pojawiający się dwa razy i na grząski śnieg, poszło mi pięknie!

Pięknie należy też pochwalić organizatorów, bo choć tych dwóch biegów nie można porównywać (i to nie tylko ze względu na frekwencję), oba zostały zorganizowane bardzo dobrze. Oba były też zdecydowanie niepowtarzalne…

…choć dziś znalazł się taki jeden, który stwierdził, że ‚no mogli odśnieżyć tę trasę’ 😉 … ale jego nazwisko przemilczę…

Na koniec jeszcze małe pozdrowienia dla Ani z KRK, która towarzyszyła mi dzisiaj na trasie.

Ps. Kilkakrotnie dziś powykręcałam sobie kostki (w takich warunkach nic dziwnego). Jedna boli. Mam nadzieję, że to tylko przemęczenie…

statystyki stron internetowych